น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยายฟิค/ฟิคชั่น : The Revenge of Love แค้นรัก ลวงใจ

อ่าน 2,116
วิจารณ์ 83
แนว:
จำนวน:
6 chapter
แต่งเมื่อ:
วันที่ 14 มิ.ย. 2559 19:02 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง Numfon
ขีดเขียนหน้าใหม่ (41)
เด็กหัดเขียน (25)
เด็กใหม่ (2)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

chapter 1. 1 เลิกกันนะ

เขียนเมื่อ วันที่ 14 มิ.ย. 2559 21:33 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 25 มิ.ย. 2559 20:31 น. โดย เจ้าของบทความ )

•»

 

 

 

 

 

 

                          

 

 

 

-งานพรอม

 

 

 

 

 

'โทโมะออกไปเดินเล่นข้างนอกเป็นเพื่อนแก้วหน่อยสิ'  แก้วชวนแฟนหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆออกไปเดินสูดอากาศข้างนอก โทโมะพยักหน้าแล้วจูงมือแก้วเดินออกมาที่ศาลาในสวนดอกไม้

 

 

 

 

 

 

 

 

'วันนี้แก้วเป็นไรรึเปล่า หน้าดีซีดๆไม่สบายหรอ'  โทโมะพูดพลางเอามือไปแตะที่หน้าบอกของแก้วด้วยความเป็นห่วง

 

 

 

 

 

 

 

 

'แก้วสบายดี ขอบคุณนะ'  แก้วส่ายหน้าไปมาแล้วยิ้มบางๆให้โทโมะ

 

 

 

 

 

 

 

 

'โทโมะ ถ้าสมมติว่าไม่มีแก้วแล้ว โทโมะจะอยู่ได้มั้ย?' หลังจากที่เงียบกันอยู่นานแก้วก็เอ่ยถามออกมา  โทโมะมองร่างบางตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจก่อนจะตอบ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'ถ้าไม่มีแก้ว โมะคงอยู่ไม่ได้ แก้วคือดวงใจของโมะเลยนะ'  โทโมะกุมมือแก้วมาทาบไว้ที่หน้าอกแล้วพูดออกมาจากใจจริง แก้วได้แต่ก้มหน้าภายในใจของเธอตอนนี้กำลังรู้สึกผิด

 

 

 

 

 

 

 

 

'เราเลิกกันเถอะ' แก้วกลั้นใจก่อนจะเอ่ยปากพูดออกมา

 

 

 

 

 

 

 

 

'แก้วล้อเล่นใช่มั้ย' โทโมะที่ช็อกกับคำพูดเมื่อกี้ของแก้วพยายามหลอกตัวเองว่ามันไม่จริง

 

 

 

 

 

 

 

 

'มันเป็นเรื่องจริงโทโมะ เราเลิกกันกันเถอะ'  แก้วพยายามกลั้นน้ำตาพูดแล้วจะหันหลังเดินหนี โทโมะรีบกอดแก้วจากด้านหลัง

 

 

 

 

 

 

 

 

'ไม่ ไม่จริง เรารักกันไม่ใช่หรอโมะไม่เลิก'  โทโมะกอดแก้วไว้ไม่ปล่อยแล้วโวยวายออกมา

 

 

 

 

 

 

 

 

'โทโมะปล่อยย/ไม่ โมะรักแก้วอย่าเลิกกับโมะเลยนะ'  แก้วพยายามแกะมือโทโมะออก แต่ยิ่งพยายามแกะโทโมะก็ยิ่งกอดแก้วแน่นขึ้นกว่าเดิม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'แก้วไม่ได้รักโมะแล้ว แก้วรักคนอื่น ปล่อยแก้วไปเถอะนะ'  แก้วกลั้นใจก่อนจะพูดออกมาทั้งน้ำตา โทโมะได้ยินแบบนั้นก็นิ่งพูดอะไรไม่ออกทั้งตัวและหัวใจตอนนี้มันชาไปหมด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'แก้วมีคนอื่นแล้ว เลิกยุ่งกับแก้วสักที'  แก้วแกะมือโทโมะออกแล้วหันมาพูดพร้อมน้ำตาที่ไหลลงมาเป็นสาย  

 

 

 

 

 

 

 

 

'ไม่ ไม่จริง'  โทโมะอึ้งกับคำพูดของแก้ว แล้วส่ายหน้าไปมาไม่อยากให้มันเป็นจริง น้ำตาค่อยๆไหลลงมาอาบแก้ม แก้วเลือกที่จะไม่มองหน้าโทโมะเพราะไม่อยากรู้สึกผิดไปมากกว่านี้

 

 

 

 

 

 

 

 

'ขอให้เราจบกันแค่นี้ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ/ไม่โมะไม่ให้แก้วไป แก้วต้องอยู่กับโมะ'  แก้วพูดออกมาแล้วจะเดินหนี โทโมะไม่ยอมพยายามรั้งแก้วไว้ ก่อนจะบดจูบแก้วอย่างรุนแรง  แก้วได้แต่ดิ้นไปมาพร้อมกับทุบตีโทโมะเพื่อให้เขาหยุด  

 

 

 

 

 

 

 

 

เพี้ยะ

 

 

 

 

 

 

 

'ถือว่ามันเป็นจูบสุดท้ายแล้วกัน' แก้วผลักโทโมะออกก่อนจะตบหน้าโทโมะจนหัน แล้วตะโกนใส่หน้าชายหนุ่มก่อนจะวิ่งออกไปจากตรงนั้นทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

'แก้ววว!'  โทโมะตะโกนเรียกแก้วก่อนจะเข่าทรุดลงที่ตรงนั้น พร้อมกับร้องไห้ออกมาอย่างกับคนบ้า ทั้งตัวของเขาตอนนี้มันชาไปหมดจนไม่รู้สึกอะไรอีกแล้ว ผู้หญิงที่เขารักมาบอกเลิกโดยที่ไม่ทันให้ตั้งตัว ความรู้สึกเหมือนโดนมีดสักร้อยเล่มปักลงกลางอก มันเจ็บและจุกไปหมด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'แก้วขอโทษ ฮืออ ขอโทษจริงๆ'  แก้วที่วิ่งออกมาไกลก็ทรุดตัวนั่งลงที่ฟุตบาทพร้อมกับกอดตัวเองแล้วร้องไห้ออกมา น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลลงมาเป็นสาย เธอก็เจ็บไม่แพ้โทโมะแต่มันคือสิ่งที่เธอต้องทำ 

 

 

 

 

 

 

 

 

'ร้องให้พอ เพราะต่อไปแกจะไม่ได้มานั่งร้องไหเแบบนี้อีก' เสียงรถตู้มาจอดเทียบหน้าแก้ว พร้อใกับหญิงสาวสูงวัยที่ลงมาจากรถมองหลานสาวตัวเองด้วยความสมเพช

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'แก้วทำตามที่คุณย่าบอกหมดทุกอย่างแล้วนะคะ'  แก้วเช็ดน้ำตาแล้วเงยหน้าขึ้นมาพูดกับย่าของตน

 

 

 

 

 

 

 

'ก็ดี ยิ่งครอบครัวของพวกมันทรมานมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งสาแก่ใจชั้น ไปขึ้นรถ'  คุณย่ายิ้มเยาะออกมาก่อนจะสั่งให้แก้วขึ้นรถ แก้วมองตามคุณย่าที่ดูมีความสุขก็ส่ายหน้าอย่างเอือมๆก่อนจะขึ้นรถไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'นายกบ โทโมะกับแก้วหายไปนานแล้วนะทำไมไม่กลับเข้ามาสักที นี่ก็จะเที่งคืนแล้วนะ'  เฟย์ก้มดูนาฬิกาของตัวเองแล้วกระวนกระวายเป็นห่วงเพื่อน

 

 

 

 

 

 

 

'สองคนนั้นก็คงไปสวีทกันปกตินั่นแหละ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก' เขื่อนพูดตามปกติก่อนจะนั่งจิบไวน์ต่อ

 

 

 

 

 

 

 

 

'เราออกไปตามหาดีม่ะ เผื่อเกิดอะไรขึ้นกับสองคนนั้น'  เฟย์ที่รู้สึกมีลางสังหรณ์ใจแปลกๆก็พูดขึ้นก่อนจะลากเขื่อนออกมาด้วย

 

 

 

 

 

 

 

 

'นี่หัวหอม ถ้าเธอเป็นห่วงก็ออกมาตามหาคนเดียวสิจะลากชั้นออกมาด้วยทำไม/เงียบไปเลยน่า ก็ชั้นกลัวหนิมีนายมาเป็นเพื่อนจะได้อุ่นใจขึ้นหน่อย'  เขื่อนที่โดนลากออกมาก็บ่น เฟย์ที่รำคาญอยู่ก็สวนกลับทันที 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'นั่นมันไอ้โมะหนิ'  เขื่อนที่หันซ้ายหันขวามองไปเห็นโทโมะที่นั่งกอดเข่าอยู่ในศาลาก็รีบดึงมือเฟย์วิ่งไปหาโทโมะทันที 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'โทโมะมึงเป็นไรว่ะ แล้วแก้วไปไหน'  เขื่อนที่เห็นสภาพเพื่อนตัวเองดูไม่ได้ก็ถามขึ้น ก่อนจะมองไปรอบๆแล้วถามถึงแก้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'นั่นสิ แก้วไปไหน'  เฟย์ถามสมทบอีกคน  โทโมะค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาช้าๆก่อนจะตอบ

 

 

 

 

 

 

 

 

'แก้วไปแล้ว'  โทโมะพูดออกมาสั้นๆพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'ไปไหนว่ะ นี่พวกมึงทะเลาะกันหรอทำไมอยู่ในสภาพแบบนี้'  เขื่อนที่เห็นโทโมะร้องไหเก็ถามขึ้นอย่างสงสัย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'เขาขอเลิกกับกูแล้ว พวกมึงได้ยินมั้ย!!!' โทโมะที่พยายามเก็บกลั้นความรู้สึกอยู่ตะโกนออกมาอย่างเสียใจ

 

 

 

 

 

 

 

 

'จริงหรอว่ะ'  เฟย์และเขื่อนพูดออกมาพร้อมกัน 

 

 

 

 

 

 

 

 

'เป็นไปไม่ได้ แก้วรักนายจะตายไม่มีทางขอเลิกกับนายหรอก'  เฟย์พูดอย่างไม่เชื่อ

 

 

 

 

 

 

 

 

'นั่นดิว่ะ คบกันมาตั้งหลายปีจะมาเลิกกันง่ายๆเนี่ยนะ'  เขื่อนพูดสมทบออกมา

 

 

 

 

 

 

 

 

'ก็เขาไม่ได้รักกูแล้วไง เขารักคนอื่น' โทโมะตะโกนออกมาอีกรอบพร้อมปัดข้าวของที่อยู่ใกล้ตัวแตกกระจายไปหมด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'ใจเย็นๆเว้ย เราต้องไปคุยกับแก้วให้รู้เรื่อง'  เขื่อนพยายามพูดปลอบให้โทโมะใจเย็นลง

 

 

 

 

 

 

 

'ไม่! มันจบไปแล้วล่ะ ชั้นจะไม่ไปเจอหน้ายัยผู้หญิงหลายใจคนนั้นอีก' โทโมะพูดอย่างหนักแน่นแล้วเดินออกมาจากศาลานั้นทันที ความรักที่ให้ไปมันคงไม่มีค่าเธอถึงยอมทิ้งมันง่ายๆแบบนี้ ต่อไปก็อย่าหวังว่าจะได้ความรักจากเขาอีก!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'พี่แก้วคะ เดินทางปลอดภัยนะ ถึงแล้วโทรกลับมาบอกฟางด้วยนะ' ฟางที่มาส่งพี่สาวถึงสนามบินพูดก่อนจะโอบกอดพี่สาวตัวเองแน่น

 

 

 

 

 

 

 

 

'ดูแลตัวเองดีๆนะฟาง อย่าดื้ออย่าซนกับคุณย่าล่ะ'  แก้วกอดน้องสาวตอบพลางลูบหัวฟางอย่างอ่อนโยน

 

 

 

 

 

 

 

'ฟางโตแล้วนะ คอยดูปีหน้าฟางจะสอบชิงทุนไปเรียนต่างประเทศเหมือนพี่แก้วให้ได้เลย'  ฟางพูดอย่างมั่นใจแล้วยิ้มให้พี่สาว ซึ่งฟางอายุน้อยกว่าแล้วแค่ปีเดียว 

 

 

 

 

 

 

 

'จ้า แล้วพี่จะรอดูนะ'  แก้วพูดแล้วยิ้มให้น้องสาว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'ร่ำลากันเสร็จแล้วก็ไปขึ้นเครื่องซะสิ เดี๋ยวก็ตกเครื่องเอาซะหรอก' คุณย่าพูดแล้วเบือนหน้าหนีไม่อยากมองแก้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

'แก้วลานะคะย่า'  แก้วไหว้คุณย่าก่อนจะหันมาโบกมือให้ฟางแล้วเดินไป  คุณย่าหันมามองตามหลังหลานสาวอย่างเศร้าใจ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'คุณย่าคิดถึงพี่แก้วสินะคะ ดูสิซึมเลย'  ฟางที่เห็นคุณย่ามองตามพี่สาวตัวเองก็พูดเย้าแหย่

 

 

 

 

 

 

 

 

'เดี๋ยวเถอะยัยฟาง ไป กลับบ้านได้แล้ว'  คุณย่าหันมาทำสายตาดุใส่ฟางก่อนจะเดินนำไปขึ้นรถ  ฟางได้แต่ทำหน้าล้อเลียนแล้วเดินตามไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'แก้วคิดถึงโทโมะนะ'  แก้วที่ขึ้นเครื่องบินมาแล้วหยิบรูปคู่ที่เธอถ่ายกับโทโมะขึ้นมาดู ก่อนจะน้ำตาไหลออกมา พลางกอดรูปนั้นไว้แน่นแล้วคิดถึงเรื่องราวดีๆที่เธอได้อยู่กับโทโมะจนถึงวันที่เธอตัดสินใจบอกเลิกเขา

 

 

 

 

 

 

 

 


โย้วววววววววว

เรื่องเก่ายังอัพไมเสร็จเรื่องใหม่มาอีกล่ะ 55555

แต่ยังไงไรเตอร์ก็จะพยายามอัพทั้งสองเรื่องแน่นอน

เม้นติชมกันได้น๊าาา  ถ้าเรื่องมันงงตรงไหนก็ถามได้เลยย

                                      

                                                                                                14/6/59

                                                                                          

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

หมวดนิยายฟิคหรือฟิคชั่นนี้ สร้างขึ้นมาเพื่อให้เหล่าแฟนคลับหรือผู้ที่ชื่นชอบศิลปิน ดาราของตัวเองได้ทำการโปรโมทศิลปินหรือดารานั้นๆ โดยเขียนเรื่องราวฉบับนิยาย และถ้าทางสังกัดหรือผู้เสียหาย ไม่พึ่งพอใจ สามารถแจ้งทางเว็บเพื่อทำการระงับเรื่องนั้นๆ ได้ทันที

สำหรับนักเขียนฟิคชั่นทุกคน พึ่งพิจารณาและไตร่ตรองก่อนเขียนทุกครั้ง ว่าเรื่องของตัวเองที่เขียนนั้นส่งผลกระทบกับศิลปินหรือดาราที่ตัวเองชื่นชอบมากน้อยแค่ไหน

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

10
โหวต 10 /10 คะแนน
จากสมาชิก 2 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

10 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

10 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

10 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...