น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยายฟิค/ฟิคชั่น : Welcome to dark side

อ่าน 23,669
วิจารณ์ 274
แนว:
จำนวน:
41 ตอน (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 1 ธ.ค. 2558 02:04 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง Chapond
หัตรทองคำ (1276)
นักเขียนมอต้น (1602)
เด็กหัดอ่าน (143)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. 1 Begins

เขียนเมื่อ วันที่ 1 ธ.ค. 2558 02:18 น.
•»

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ฟางลูก เดี๋ยวเอาแกงส้มดอกแคไปให้ที่บ้านคุณน้าลลินทีนะลูก”เสียงเรียกของแม่ที่ดังมากในครัว

ทำให้เด็กหญิงฟางในชุดม.ปลายโรงเรียนสตรีชื่อดังที่นั่งทำการบ้านอยู่ผละจากโต๊ะเขียนหนังสือ

 

 

 

 

 

 

 

“หอมจังเลยค่ะแม่แล้วนี่พ่อจะกลับมากี่โมงหรอคะ”ฟางตักแกงส้มในชามพลางถามแม่

 

 

 

 

 

 

 

“พ่อคงไม่ได้ทานข้าวเย็นด้วยเราน่ะลูกเห็นว่าต้องไปคุยธุระกับหุ้นส่วนคนใหม่ของธุรกิจ”แม่ฟาง

ตอบ ฟางจึงไม่ตอบอะไรก่อนที่จะเดินยกชามแกงส้มเดินข้ามไปที่บ้านทรงยุโรปหลังหนึ่งที่อยู่ข้าง

บ้านของเธอโดยทั้ง2บ้านมีประตูเชื่อมหากันอยู่

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“แฮ่/ว้าย”ทันใดนั้นเองเด็กชายที่สวมหน้ากากหมาป่าโผล่พรวดเข้ามาแกล้งให้ฟางตกใจ

 

 

 

 

 

 

 

 

“5555ยัยฟูเอ๊ย ขวัญอ่อนจริงๆ”เด็กชายหัวเราะเมื่อเห็นฟางร้องตกใจ

 

 

 

 

 

 

 

 

“หนอย อีตาบ้าป๊อป นี่แน่ะ ชอบแกล้งชั้นอีกแล้วนะ”ฟางหน้างอแล้วรีบเอามือฟาดไปที่กลางหลัง

เด็กชาย

 

 

 

 

 

 

“เอ้า ก็คนอย่างเธอมันน่าแกล้งนี่นา ตัวก็สั้นๆป้อมๆผมก็ฟู มีเปียเล็กๆแบบนี้ต้องดึงหนักๆ นี่

แน่ะๆ”ป๊อปปี้เดินเข้ามาใกล้ๆพลางสำรวจร่างบางที่ถือถ้วยแกงส้มอยู่แล้วหาเรื่องแกล้งดึงหางเปีย

เล็กๆของฟาง

 

 

 

 

 

 

 

“อ๊าย ไอ้บ้าป๊อปอย่านะๆ”ฟางตกใจร้องห้ามก่อนที่จะเผลอปล่อยมือที่ถือชามแกงส้มนั้นสาดใส่

ป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

 

“ยัยฟูนี่เธอทำอะไรของเธอเนี่ย โอ๊ยร้อนๆๆ”ป๊อปปี้ตกใจร้องโวยวายดิ้นไปมาตรงหน้าฟาง

 

 

 

 

 

 

“เสียงดังเอะอะโวยวายอะไรลูก ตายแล้วป๊อปปี้นี่เราไปตกหม้อแกงที่หนมาเนี่ย”ชายคนหนึ่งลง

จากรถมาเห็นลูกชายของตัวเองร้องโวยวายก็รีบพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ป๋ายัยฟูแกล้งป๊อปอ่ะ”ป๊อปปี้ได้ทีรีบฟ้องพ่อทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“ฟางไม่ได้แกล้งนะคะลุงชัชป๊อปปี้เค้ามาแกล้งหลอกฟางแล้วยังดึงฟางเปียของฟางให้ฟางตกใจ

อีก”ฟางรีบพูดบ้าง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นั่นแน่เจ้าหมีป๋าสอนแล้วไม่ใช่รึไงว่าไม่ให้รังแกลูกผู้หญิงน่ะห้ะ สมควร”พ่อป๊อปปี้รีบดุ

 

 

 

 

 

 

 

“โห ป๋าอะไรอ่ะนี่ป๊อปเป็นลูกป๋านะ ยัยฟูนี่อยากทำตัวน่าแกล้งเองทำไมล่ะ โอ๊ยๆ”ป๊อปปี้โวยวาย

ไม่ยอมก่อนที่จะโขกคนเป็นพ่อเขกหัวลูกชายทีนึง

 

 

 

 

 

 

 

“ขอโทษด้วยแล้วกันที่ทำให้นายต้องตัวเลอะ งั้นเดี๋ยวชั้นไปตักแกงส้มมาให้ใหม่แล้วกัน”ฟางพูด

 

 

 

 

 

 

“หนูฟางเดี๋ยวบอกแม่เราด้วยนะว่าวันนี้ลุงชวนครอบครัวหนูมาทานข้าวที่บ้านของลุง”พ่อของ

ป๊อปปี้บอกก่อนพลางยิ้มให้กับฟางที่กำลังจะเดินข้ามรั้วกลับออกไป

 

 

 

 

 

 

 

 

“ทานเยอะๆนะจ้ะป๊อปนี่น้าทำแกงส้มดอกแคให้เราเลยนะ”แม่ฟางพูดพลางตักแกงส้มให้ป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

“ขอบคุณครับน้า น้าก้อยทำอาหารอร่อยแบบนี้มิน่าล่ะฟางเค้าถึงอ้วน”ป๊อปปี้พูดไม่วายแซวฟางที่

นั่งทานข้าวอยู่ข้างๆตัวเอง ทำให้ฟางหันขวับไปก่อนที่จะรีบเข้าที่หน้าท้องของป๊อปปี้จนชายหนุ่ม

ร้องออกมา

 

 

 

 

 

 

 

 

“ชั้นไม่ได้อ้วนนะคนบ้าเค้าเรียกว่ามีน้ำมีนวล ทีนายล่ะผอมแห้งเกินไปไม่เห็นะมีกล้ามเลย ชิ”ฟาง

ว่า

 

 

 

 

 

 

 

“เค้าเรียกว่ากล้ามมันซ่อนด้านในต่างหากล่ะยัยฟู ความริงชั้นน่ะซ่อนรูปจะตาย ถ้าเธอเห็นรูปร่าง

ชั้นเธออาจจะหวั่ไหวนะ เพราะตอนที่อยู่โรงเรียนชั้นฮอตจะตาย”ป๊อปปี้รีบพูดทำให้ฟางเบ้ปากใส่

ทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“โอ้โห น่องไก่น่าทานมากเลยค่ะคุณลุง”เมื่อถึงเวลาทานอาหารเย็นฟางก็ร้องออกมาด้วยความ

ดีใจเมื่อพ่อของป๊อปปี้ตักไก่ทอดให้ฟางในจานอาหาร

 

 

 

 

 

 

 

 

“ป๋าเอาไก่ให้ยัยฟูนี่กินเยอะระวังยัยนี่จะอ้วนฉุเป็นฮิบโปเอา”ป๊อปปี้พูดพลางแย่งน่องไก่ไปจากจาน

ของฟางทันที

 

 

 

 

 

 

“ไอ้บ้าป๊อปอยากกินก็ตักเองสิ”ฟางรีบว่าดุป๊อปปี้ที่แย่งของกินเธอไป

 

 

 

 

 

 

 

“ป๊อป ป๋าบอกแล้วไงว่าฟางเค้าเป็นผู้หญิงเราเป็นลูกผู้ชายหัดเป็นสุภาพบุรุษกับฟางเค้าหน่อยสิ

ลูก”พ่อป๊อปปี้รีบดุลูกชาย

 

 

 

 

 

 

 

 

“นั่นสิป๊อป เดี๋ยวเดือนหน้าเราก็ไม่ได้เป็นเพื่อนบ้านกับฟางเค้าแล้วนะ”แม่ป๊อปปี้พูดขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“หมายความว่ายังไงกันคะ”ฟางและป๊อปปี้ที่นั่งข้างๆกันต่างตกใจก่อนที่ฟางจะเป็นฝ่ายถามขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

 

“คืออย่างงี้จ้ะ พ่อของป๊อปปี้เค้าต้องย้ายไปทำงานที่เชียงใหม่กับนายจ้างฝรั่งเจ้านายใหม่น่ะลูก

พวกเราเลยต้องย้ายตามไปด้วย เสียดายเหมือนกันนะเนี่ย เป็นเพื่อนบ้านกันมาเกือบสิบปีต้องย้าย

จากกันไปซะละ”แม่ป๊อปปี้พูด ฟางนิ่งลงไปพลางตักข้าวไม่พูดป๊อปปี้เหล่มองฟางก่อนที่จะนั่งกิน

ข้าวเงียบๆไม่หาเรื่องฟางอีก ก่อนที่ทั้งคู่จะออกมาปั่นจักรยานเล่นแถวสวนสาธารณะในหมู่บ้านด้วย

กัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ เดี๋ยวเอาหนังสือไปคืนแล้วเธออยากกินไอติมร้านเดิมรึเปล่าล่ะฟาง”ป๊อปปี้ที่ทำหน้าที่เป็นคน

ปั่นจักรยานถามฟางที่ซ้อนท้ายเตรียมเอาหนังสือไปคืนที่ร้านหนังสือเช่าตามทุกวันที่เธอชอบสั่ง

ป๊อปปี้ไปส่งประจำ

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่เอาอ่ะ ไม่อยากกิน”ฟางถอนหายใจก่อนที่จะเงียบไม่พูดอะไร จนกระทั่งถึงร้านหนังสือ ป๊อปปี้

ที่มักจะชอบยืนรอฟางที่หน้าร้านก็เดินเข้าไปในร้านกับฟางแล้วมองฟางที่เดินเตร่เลือกหนังสืออยู่

 

 

 

 

 

 

 

 

“อยากอ่านเล่มนี้อ่ะ ยืมให้หน่อยสิ”ป๊อปปี้เดินเอาหนังสือเล่มหนึ่งยัดใส่มือฟางแล้วเดินออกไปรอ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ปกติไม่เคยจะอ่านหนังสือแนวนี้แล้วนี่นึกยังไงถึงได้อ่านหนังสือนิยายรักยะ”ฟางเดินออกมาข้าง

นอกร้านแล้วยื่นหนังสือให้ป๊อปปี้แล้วบ่นอุบ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“แฟนเรามันน่ารักมั้งเลยอยากอ่อนหวานกับแฟนบ้าง”ป๊อปปี้ยักคิ้วให้ฟางทำเอาหญิงสาวหน้าแดง

จัด เพราะแท้จริงแล้วนอกจากเพื่อนบ้านกันป๊อปปี้และฟางนั้นเป็นแฟนกันมาได้3เดือนแล้วหลัง

จากช่วงวาเลนไทน์ที่ไปดูหนังแล้วตกลงเป็นแฟนกันโดยที่ไม่ให้พ่อแม่ทั้ง2ฝ่ายรู้

 

 

 

 

 

 

 

 

“แหม แกล้งชั้นมาตลอดพอจะหนีกันไปค่อยมาทำดี ให้มันได้งี้สิ”ฟางอดแขวะชายหนุ่มไม่ได้

 

 

 

 

 

 

 

“เอ้า ก็ต้องแกล้งทุกวันไงพอห่างกันจะได้รู้ว่าหัวใจของเราน่ะยังคิดถึงกันมั้ย”ป๊อปปี้พูดแล้วยิ้ม

ขณะที่เข็นรถจักรยานเดินมาส่งฟางที่หน้าบ้านก่อนที่จะกุมมือฟางไว้แล้วยิ้ม

 

 

 

 

 

 

 

“ไอ้บ้า ปล่อยมือได้ละ จะเข้าบ้าน”ฟางยิ้มด้วยความเขินก่อนจะรีบดุป๊อปปี้แก้เขิน

 

 

 

 

 

 

“รักฟางนะ ถ้าเราห่างกันไกลแล้วอย่าลืมคิดถึงกันนะ”ป๊อปปี้ยิ้มก่อนที่จะจับมือฟางไว้ทั้ง2มือ

 

 

 

 

 

 

 

 

“ถ้าไม่คิดถึงแฟนแล้วชั้นจะคิดถึงใครล่ะ”ฟางยิ้มและตอบตกลงก่อนจะเงยหน้าสบตาป๊อปปี้ ป๊อปปี้

มองฟางด้วยสายตาอ่อนโยนก่อนที่จะโน้มหน้าลงบรรจงจูบฟางที่ยินดีรับสัมผัสจูบแรกจากคนรัก

ด้วยความเต็มใจ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่พ่อจะพาพวกเราไปไหนหรอคะ”ฟางถามพ่อเมื่อเธอกลับมาจากที่เรียนพิเศษในตอนเย็นแล้วถูก

พ่อของเธอพาขึ้นรถไปพร้อมกับแม่โดยที่เธอกับแม่ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงรีบร้อนแบบนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นานทีพ่อจะกลับมาหาพวกเรา พ่อก็อยากจะพาเราไปทานข้าวนอกบ้านนี่นา”พ่อฟางตอบ

 

 

 

 

 

 

 

“แต่วันนี้ครอบครัวป๊อปปี้เค้าจะย้ายบ้านนะคะ เย็นนี้ฟางนัดกับป๊อปปี้เค้าด้วย”ฟางพูด

 

 

 

 

 

 

 

“ก็เจอกันทุกวันแล้ว ถึงย้ายไปยังไงก็มีเบอร์กันโทรหากันก็ได้นี่ลูก นี่เราเห็นคนอื่นดีกว่าพ่องั้นหรอ

ฟาง พ่ออุตส่าห์ว่างแล้วแท้ๆนะ ทำไมต้องสนใจคนอื่นมากแบบนี้ด้วย”พ่อฟางรีบดุฟางทันที ทำให้

ฟางนิ่งเงียบพลางมองมือถือตัวเองก่อนที่จะตัดสินใจส่งข้อความไปบอกป๊อปปี้เพื่อยกเลิกนัด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ทำไมรถในซอยบ้านเราเยอะแบบนี้ล่ะพ่อ”หลังจากที่ครอบครัวของฟางออกไปทานข้าวที่ร้าน

อาหารข้างนอกบ้านเสร็จแล้วเมื่อกลับเข้ามาในซอยของหมู่บ้านแม่ฟางต้องแปลกใจที่เห็นรถติดใน

ซอยบ้านเธอก่อนจะพูดขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เอ๊ะนั่นควันไฟมาจากบ้านเรานี่คะ”แม่ฟางชี้ไปที่นอกหน้าต่างแล้วตกใจเมื่อเห็นควันไฟลอยขึ้นมา

ทางบ้านของเธอ ก่อนที่พ่อ แม่และฟางจะตัดสินใจลงจากรถที่ติดเพื่อวิ่งไปที่บ้านตัวเองทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะ ทำไมบ้านพวกเราถึงเป็นแบบนี้”แม่ฟางมาถึงที่เกิดเหตุหน้าบ้านตัวเองก็ต้อง

ตกใจเมื่อเห็นบริเวณข้างบ้านที่ติดกับบ้านป๊อปปี้มีแรงระเบิดอย่างแรงจนหน้าต่างในบ้านแตก

ละเอียด

 

 

 

 

 

 

 

 

“เกิดไฟไหม้และระเบิดอย่างรุนแรงที่ข้างบ้านคุณผู้หญิงครับ ทำให้แรงระเบิดกระทบมาโดนบ้าน

คุณผู้หญิงด้วยทางเรากำลังเร่งหาสาเหตุกันอยู่ครับมาว่าจากอะไรกันแน่”เจ้าหน้าที่ดับเพลิงตอบ

แม่ฟาง

 

 

 

 

 

 

 

 

“แล้วคนในบ้านล่ะคะ ย้ายไปหมดแล้วใช่มั้ย”ฟางเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดีรีบถามเจ้าหน้าที่ต่อ

 

 

 

 

 

“ไม่มีใครรอดครับ บ้านหลังนั้นโดนแรงระเบิดตายทั้งครอบครัว”เจ้าหน้าที่ตอบฟางทำให้ร่างบางอึ้ง

และทรุดลงกับพื้นที

 

 

 

 

 

อัพอีดเรื่องชดเชยที่หายไปนะ

 

 

 

 

เรื่องนี้รีดเดอร์อาะเข้าใจว่าอาจจะคล้ายกับฟิคแฟนซีเรื่องอื่นรึเปล่าเราอยากให้ลองอ่านต่อดีๆเพราะเรื่องนี้เป็นแนวแฟนตาซีปิศาจก็จริงแต่มันมีความต่างนะ

 

 

ไรเตอร์อาจจะไม่ได้มาอัพให้อ่านบ่อยๆนะคะ แจ้งไว้ตรงนี้ด้วยนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

หมวดนิยายฟิคหรือฟิคชั่นนี้ สร้างขึ้นมาเพื่อให้เหล่าแฟนคลับหรือผู้ที่ชื่นชอบศิลปิน ดาราของตัวเองได้ทำการโปรโมทศิลปินหรือดารานั้นๆ โดยเขียนเรื่องราวฉบับนิยาย และถ้าทางสังกัดหรือผู้เสียหาย ไม่พึ่งพอใจ สามารถแจ้งทางเว็บเพื่อทำการระงับเรื่องนั้นๆ ได้ทันที

สำหรับนักเขียนฟิคชั่นทุกคน พึ่งพิจารณาและไตร่ตรองก่อนเขียนทุกครั้ง ว่าเรื่องของตัวเองที่เขียนนั้นส่งผลกระทบกับศิลปินหรือดาราที่ตัวเองชื่นชอบมากน้อยแค่ไหน

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

9.8
โหวต 9.8 /10 คะแนน
จากสมาชิก 18 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

9.8 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

9.7 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

9.8 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...