น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยายฟิค/ฟิคชั่น : [Fic Exo] High School ที่รัก

อ่าน 487
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 chapter
แต่งเมื่อ:
วันที่ 22 มี.ค. 2558 23:31 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง LuSeLove
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (0)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

chapter 1. CHAPTER 1

เขียนเมื่อ วันที่ 23 มี.ค. 2558 00:08 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 23 มี.ค. 2558 06:49 น. โดย เจ้าของบทความ )

 

1

 

 

    ร่างสูงกอดกันกลมกับผู้ที่ที่เป็นมารดาอยู่หน้าประตูทางเข้าโรงเรียนอย่างห่วงหา นักเรียนหรือผู้ปกครองที่เดินผ่าไปมายิ้มให้กับความน่ารักของทั้งคู่ ร่างสูงผละออกจากอ้อมกอดอย่างอ้อยอิ่ง

    "ผมไปก่อนนะครับ" ร่างสูงบอกกับผู้ที่เป็นมารดา แล้วก้มลงหยิบกระเป๋าสัมภาระที่วางบนพื้น

    "ดูแลตัวเองด้วยนะเซฮุน" ผู้เป็นมารดาลูบกลุ่มผมสีน้ำตาลทองไปมาอย่างเป็นห่วง

    "ครับ" เซฮุนเดินเข้าไปในโรงเรียนอย่างตื่นเต้น ส่วนมารดาของเซฮุนยืนส่งลูกชายจนลับสายตาก่อนจะขับรถออกไป

    "สวัสดีครับ" เซฮุนเดินเข้าไปในห้องวิชาการแผนกกิจการนักเรียน แล้วกล่าวทักทายคุณครูที่นั่งอยู่

    "ชื่ออะไร?" คุณครูเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร ขยังแว่นตาให้เข้าที่เข้าทางเล็กน้อย

    "โอ เซฮุนครับ"

    "อ่อ อ่ะนี่เอกสารต่างๆเอาไปกรอก พอขึ้นชั้นเรียนให้ส่งครูประจำชั้น ไปได้" เซฮุนรับซองเอกสารสีน้ำตาลอ่อนมาไว้ในอ้อมแขน ก่อนจะผงกหัวแล้วเดินไปห้องพักเพื่อเอาสัมภาระไปเก็บ

    ก๊อกๆๆ

    "มาแล้วๆ" เสียงตอบรับมาจากในห้อง ก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออก เซฮุนยืนจ้องใบหน้าหวานสวย ขนตาแพยาว ริมฝีปากอวบอิ่มอย่างอึ้งๆ

    "เอ่อ..คือ..เค้าไม่พักแยกชายหญิงหรอครับ?" 

    "แยกสิ ทำไมหรอ?"

    "ก็..คุณผู้หญิงไม่ใช่หรอ?" จากใบหน้าที่ยิ้มแย้มหุบฉับลง เปลี่ยนเป็นบึ้งตึงแทน

    "ผมผู้ชาย!"

    "ฮะ!?"

    "จะเข้าหรือไม่เข้า" ร่างบางทำท่าจะปิดประตู เซฮุนที่ไวกว่ารีบแทรกตัวเข้าไปในห้องทันที

    "เข้าครับ"

    "เออๆ รีบเอาของไปเก็บจะได้ไปเรียน"

    "ครับ!"

 

[35%]

 

    หลังจากออกจากห้องพักแล้ว เซฮุนและลู่หานรีบวิ่งไปตึกเรียนทันที โชคดีที่มาถึงก่อนที่หมึกแดงๆของครูจะเช็คขาด เซฮุนปาดเหงื่ออกก่อนจะหาที่นั่ง ผู้หญิงในห้องมองใบหน้าหล่อเหลาของเซฮุนอย่างจดจ้อง

    "สวัสดี" เซฮุนนั่งลงข้างๆเพื่อนผิวสีแทน แล้วกล่าวทักทาย

    "อืม ฉันไคนะเว่ย!" เซฮุนหน้าเหวอเล็กน้อย เพราะพึ่งรู้จักกันก็ใช้ภาษาเป็นกันเองมากๆ

    "กู เซฮุน" เซฮุนยกแขนพาดบ่าไค

    "เออ พูดกันแบบนี้แหละ กูชอบเนาะไอ้หยอย" ไคหันไปถามเพื่อนตัวสูงโย่งที่นั่งอยู่อีกข้างหนึ่ง

    "นักเรียนกัมจง จะเรียนไหม!!?" คุณครูยูริประจำวิชาประวัติศาสตร์ถามขึ้น เมื่อสังเกตุเห็นไคคุยกับชานยอลพอดี

    "เรียนครับ" ไคตอบกลับไป แล้วหยิบปากกาขึ้นมาจด ปากขมุบขมิบ "แม่ง! ทำไมต้องเรียกกูกัมจงด้วยวะ" บ่นทั้งๆที่ปากจับจับปากกา ตาจ้องกระดานอยู่

    "กัมจง.. เท่ห์ดีว่ะ ฮ่าๆๆ" เซฮุนแซวไคขำๆ ไคสะบัดค้อนใส่

    "จะเรียนหรือไม่เรียน!!!" คุณครูยูริตะโกนขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อเห็นเซฮุนกับไคคุยกัน หยิบชอร์คปาใส่

    "เรียนครับเรียน" เซฮุนและไคตอบพร้อมกัน แล้วก้มหน้าก้มตาจดเนื้อหา จนคุณครูออกไปค่อยวางปากกาลง

    "กัมจง.. ครูประจำชั้นอยู่ไหนวะ?" เซฮุนถามขณะนั่งรอวิชาต่อไป ไคเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ขาสองข้างยกขึ้นวางบนโต๊ะเรียน

    "ก็เมื่อกี้ไง.."

    "ฮะ!?" เฟี้ยว! เซฮุนคว้าซองเอกสารแล้ววิ่งตามคุณครูยูริไปทันที

    "ครู.. ครูครับๆ" เซฮุนร้องเรียกครูก่อนที่จะหันมา

    "เอาเอกสารมาส่งน่ะครับ ครูวิชาการบอกว่ากรอกเสร็จให้ส่งครูประจำชั้นน่ะครับ" เซฮุนอธิบายยาวพรืด คุครูรับซองเอกสารมา

    "อืม เธอเคารพฉันเป็นครูด้วยหรอ เห็นปากมากขนาดนั้น" เค้าว่าคนสวยมักใจร้าย T^T

    "แหะๆ" ยกมือขึ้นเกาท้ายทอย ก่อนจะรีบวิ่งกลับห้องเรียน และก็เหมือนเดิมเกือบโดนเช็คขาด

    "นักเรียนอ่านตามคุณครู.." คุณครูลีทึกประจำวิฤชาภาษาจีน ใช้ปลายไม้ชี้ไปที่อักษรจีนบนกระดาน "หนีห่าวแปลว่าสวัสดี บลาๆๆ" นักเรียนทุกคนพูดตามคุณครู เว้นแต่เซฮุนที่นั่งเล่นโทรศัพท์ใต้โต๊ะ

    "เอาล่ะพอแค่นี้ อาทิตย์หน้าครูจะทดสอบ ให้นักเรียนไปเตรียมประโยคภาษาจีนไว้หนึ่งประโยคนะ ไปพักได้" คุณครูลีทึกเดินออกจากต้องไป ตามด้วยนักเรียนห้องทยอยลงไปโรงอาหาร เหลือแต่สามหัวโง่ๆ ที่ยังไม่ลุกไปไหน

    "มึง กูโง่จีนว่ะ" เซฮุนบ่นแล้วเอาหน้าฟุบโต๊ะ

    "เอาหน่า..อีกตั้งอาทิตย์ มึงก็ฝึกๆไป" ชานยอลปลอบเซฮุน "ไปกินข้าวกัน"

 

[55%]

 

    "พี่ลู่หานครับ คือผมชอบพี่ ช่วยรับรักผมได้ไหม" รุ่นน้องเดินทาหาลู่หานที่โต๊ะอาหาร แล้วกล่าวจุดประสงค์ประสงค์ออกไป

    "คงไม่ได้หรอก ขอโทษนะ" ลู่หานบอกแล้วฉีกยิ้มหวานให้ รุ่นน้องคนนั้นเดินกลับไปที่โต๊ะแล้วฟุบหน้าร้องไห้

    "เฮ้อ! พวกเรานี่น้า..วันๆมีแต่ผู้ชายมาจีบ ไม่มีผู้หญิงเลย" แบคฮยอนบ่นิิกมาอย่างหน่ายๆ ลู่หานและดีโอพยักหน้าเห็นด้วย

    "ซารางแฮโย!!" ไคกระแทกจานข้าวลงกับโต๊ะอย่างแรงจนเม็ดข้าวกระเด็นอิกจากจาน มันทักทายแบบนี้กับดีโอทุกครั้ง จนดีโอ ลู่หาน แบคฮยอนและคนทั้งโรงเรียนชินกับเสียงดังๆของไคไปแล้ว

    "มาแบบคนปกติจะตายไหมฮะ!?" ดีโอถามไถ แล้วจ้องหน้าเขม็ง

    "แบบนี้ปกติสุดแล้ว.." ดีโอส่ายหน้าไปมาอย่างเอือมๆของไค "นั่งลงสิเว้ย! จะยืนให้แห้วแดกรึไง นั่งลงๆ จีบสาวต่อๆ" และประโยคที่แสนดังของไค ทำให้ต่อมอิจฉาของผู้หญิงกลุ่มหนึ่งที่นั่งทานข้าวกันอยู่ทำงาน

.

.

.

.

.

    "เย็นนี้ดักตบ!...."

 

[100%]

 

ครบแล้วจ้า^^

 

 

 

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

หมวดนิยายฟิคหรือฟิคชั่นนี้ สร้างขึ้นมาเพื่อให้เหล่าแฟนคลับหรือผู้ที่ชื่นชอบศิลปิน ดาราของตัวเองได้ทำการโปรโมทศิลปินหรือดารานั้นๆ โดยเขียนเรื่องราวฉบับนิยาย และถ้าทางสังกัดหรือผู้เสียหาย ไม่พึ่งพอใจ สามารถแจ้งทางเว็บเพื่อทำการระงับเรื่องนั้นๆ ได้ทันที

สำหรับนักเขียนฟิคชั่นทุกคน พึ่งพิจารณาและไตร่ตรองก่อนเขียนทุกครั้ง ว่าเรื่องของตัวเองที่เขียนนั้นส่งผลกระทบกับศิลปินหรือดาราที่ตัวเองชื่นชอบมากน้อยแค่ไหน

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...