นิยายฟิค/ฟิคชั่น : [GOT7] DAEK - markbam . (cut scene by BeMerliah)

อ่าน 22,952
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 chapter
แต่งเมื่อ:
วันที่ 22 มี.ค. 2558 18:57 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง stazy
ขีดเขียนหน้าใหม่ (58)
เด็กหัดเขียน (22)
เด็กใหม่ (1)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

chapter 1. -h o w t o DAEK m y s e x y k i d- (special scene)

เขียนเมื่อ วันที่ 22 มี.ค. 2558 19:03 น.

 

 

Happy 4,000 favorites!

เนื่องจากครบสี่พันเฟบแล้วก็เลยมีโบนัสให้นะคะอิอิ

 

ปล. ปกฟิคส่งได้ถึงสิ้นเดือนนะคะ อิอิ

 อ่านเสร็จอย่าลืมสกรีมให้เค้าด้วยน้า <3 ขอบคุณฮับบบ

 

 

 

 

 

 

 

 

-h o w t o DAEK m y s e x y k i d-

 

 

 

Mark - 22 years old

BamBam - 21 years old

 

 

 

Happy 5th Anniversary.

i love us

 

 

 

 

 

"เจ็บเหี้ยๆ"

 

 

 

มาร์คบ่นขึ้นมาเบาๆ ก่อนจะลูบรอยสักหมาดๆ ตรงไหปลาร้าเบาๆ หลังจากที่เขาเพิ่งก้าวขาออกจากร้านสักชื่อดังที่ค่อนข้างขึ้นชื่อเรื่องความเซียนในการสัก

 

 

 

เขาอายุยี่สิบสองปีแล้ว เพิ่งเรียนจบเมื่อปีก่อนเอง (มาร์คเรียนมหาลัยแค่สามปี) ส่วนเด็กแบมก็เรียนอยู่ปีสามซะแล้ว

 

 

 

วันนี้เป็นวันครบรอบห้าปีและมาร์คก็จำมันได้ เอาจริงๆ เขาก็จำมันได้ทุกปีแต่ส่วนใหญ่เขาจะไม่ค่อยได้เซอร์ไพรซ์อะไรยิ่งใหญ่นักหรอก เดี๋ยวเด็กมันเหลิงน่ะสิ

 

 

 

ร่างสูงโปร่งเจ้าของแบรนด์เครื่องสำอางชื่อดังเดินออกมาขึ้นรถสปอร์ตเพื่อกลับบ้านเพราะตอนนี้ก็เย็นมากแล้ว มาร์คไม่ได้ซื้อคอนโดหรือบ้านหลังใหม่ เขายังคงอยู่บ้านหลังเดิมกับครอบครัว และเขาก็ไม่ได้ให้แบมแบมย้ายมาอยู่กับเขาด้วย พวกเขายังอยู่กันคนละบ้านเหมือนเดิม จะมีก็แต่บางครั้งที่ให้อีกคนมาค้างบ้านตัวเอง ก็แล้วแต่โอกาสน่ะนะ

 

 

 

"โอ๊ะ วันนี้กลับเร็ว"

 

 

 

วิคเตอร์ทักมาร์คขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นพี่ชายก้าวขาลงจากรถเมื่อรถจอดสนิทอยู่ในโรงรถเป็นที่เรียบร้อยแล้ว มาร์คยักไหล่ให้เด็กอายุสิบเอ็ดขวบนิดหน่อย ยังไงซะวิคเตอร์ก็ยังเป็นเด็กกวนประสาทในสายตามาร์คอยู่ดี

 

 

 

"แล้วนี่ยังไงทำไมเพิ่งกลับ? แล้วมึงกลับเองหรอ?"

 

 

 

มาร์คถามพลางมองกระเป๋านักเรียนที่อยู่ในมือของวิคเตอร์ในขณะที่กำลังก้าวเข้าบ้านพร้อมๆ กัน

 

 

 

"ไปเล่นบ้านเพื่อนมาอ่ะ"

 

 

 

คนเป็นพี่พยักหน้ารับก่อนจะเข้าบ้านและตรงไปที่ครัวทันที บ้านดูเงียบๆ เป็นไปได้ว่าเอ็มม่าและไมเคิลยังไม่มีใครกลับมา ปกติแล้ววิคเตอร์ต้องกลับบ้านตั้งแต่บ่ายสองบ่ายสามแล้ว แล้วก็ต้องกลับกับรถโรงเรียน ไม่ใช่กลับมาห้าโมงหกโมงด้วยแท็กซี่สิ แต่มาร์คก็ไม่อยากบ่นอะไรมาก รู้ดีว่าวิคเตอร์ดูแลตัวเองได้แล้ว

 

 

 

"ไปอาบน้ำแล้วทำการบ้านไป"

 

 

 

"ครับๆ"

 

 

 

วิคเตอร์พยักหน้าหลายๆ ทีแอบคิดในใจว่าพี่มาร์คดุกว่าไมเคิลซะอีก แถมยังชอบทำหน้าดุๆ ด้วย น่ากลัวโคตรๆ แต่ทำไมพี่แบมแบมถึงได้ทั้งรักทั้งหลงมากขนาดนั้น...

 

 

 

'ปิ๊งป่อง! ปิ๊งป่อง!'

 

 

 

แหนะ คิดยังไม่เท่าไหร่เสียงออดที่รั้วบ้านก็ดังขึ้นมาแล้วพร้อมๆ กับรถมินิคูเปอร์สีขาวที่ไม่ต้องเดาวิคเตอร์ก็รู้ว่าเป็นรถของว่าที่พี่สะใภ้

 

 

 

"วิค มึงไม่ยังขึ้นห้องใช่ป่ะ? วิ่งไปเปิดประตูรั้วดิ"

 

 

 

วิคเตอร์แอบกรอกตานิดหน่อยเมื่อได้ยินเสียงมาร์คตะโกนออกมาจากในครัว แต่สุดท้ายแล้ววิคเตอร์ก็ยอมที่จะวางกระเป๋านักเรียนไว้ที่บันไดบ้านก่อนจะวิ่งออกไปเปิดประตูรั้วให้มินิคูเปอร์คันขาวขับเข้ามาจอดเทียบกับแลมโบกินีสีขาวของพี่ขายตัวเองในโรงจอดรถ

 

 

 

ก็ขนาดรถยังเป็นสีเดียวกันและต่างแนวกันประมาณว่ารถมาร์คเท่ๆ แต่รถแบมแบมเล็กๆ น่ารักๆ นี่ก็บอกได้แล้วมั้งว่ารักกันขนาดไหนน่ะ..

 

 

 

รักกันขนาดที่ว่าจะซื้ออะไรแต่ละทีต้องมาเป็นคู่ๆ ตลอด วิคเตอร์ล่ะอิจฉ๊าอิจฉา

 

 

 

"สวัสดีครับพี่แบมแบม"

 

 

 

วิคเตอร์ยกมือไหว้แบมแบมทันทีเมื่อร่างเล็กๆ ในชุดนักศึกษาของแบมแบมกำลังก้าวลงจากรถ

 

 

 

แบมแบมยิ้มรับตาหยีแล้วยกมือรับไหว้

 

 

 

"อืม เหมือนกันนะ พี่มาร์คกลับมาแล้วใช่มั้ย? เจ้ามิกกี้จอดอยู่นี่เจ้าตัวก็น่าจะอยู่ด้วยใช่มั้ย?"

 

 

 

ตากลมมองไปทาง 'เจ้ามิกกี้' ซึ่งก็คือชื่อรถแลมโบกินีสีขาวของมาร์คก่อนจะเลิกคิ้วขึ้น

 

 

 

ไม่ต้องคิดเลยว่าแล้วชื่อรถของแบมแบมจะชื่ออะไรไปได้ล่ะถ้าไม่ใช่ 'เจ้ามินนี่'

 

 

 

"อยู่ครับ เพิ่งกลับมาเมื่อกี้เลย กำลังทำกับข้าวอยู่ในครัวอ่ะ วันนี้ดูอารมณ์ดีแปลกๆ ด้วย"

 

 

 

"อ่า โอเค ขอบใจนะ"

 

 

 

แบมแบมเอ่ยบอกแล้วยิ้มให้วิคเตอร์นิดหน่อยก่อนจะเดินแยกมาทางครัวทันที ส่วนวิคเตอร์ก็ต้องขึ้นห้องไปตามระเบียบ ขืนไปยุ่งตอนแบมแบมอยู่กับมาร์ค มาร์คคงได้ตัดวิคเตอร์ออกจากกองมรดกแน่ๆ

 

 

 

ร่างเล็กของแบมแบมค่อยๆ ก้าวช้าๆ ไปทางห้องครัวก่อนใบหน้าเล็กจะชะโงกหน้าไปมองร่างสูงที่กำลังหันหลังทำอาหารอยู่ ริมฝีปากเล็กเผยรอยยิ้มหวานก่อนเจ้าตัวจะเดินเข้าไปสวมกอดอีกคนจากข้างหลัง

 

 

 

"เค้าคิดถึงพี่มาร์คจัง~♡"

 

 

 

"แหนะ มาถึงก็อ้อนเลย"

 

 

 

มาร์คหันมายิ้มให้คนที่กอดตัวเองอยู่ก่อนจะก้มลงไปจุ๊บจมูกเล็กเบาๆ สักที ถ้าถามมาร์คว่า ตลอดเวลาที่คบกันเด็กแบมมีอะไรเปลี่ยนไปบ้างมั้ย?

 

 

 

คำตอบก็คือ มีสิ ก็ไอ้ความน่ารักน่าแดกที่เพิ่มขึ้นทุกวันนี่ไงหึๆ

 

 

 

และที่สำคัญน่ะนะ...มาร์คได้แดกเด็กแบมแล้วด้วย

 

 

 

อิจฉากันล่ะสิ *ยักไหล่*

 

 

 

"ก็อยากอ้อนนี่นา~ ไหนพี่ทำอะไรอ่ะ ให้หนูดูหน่อย"

 

 

 

มาร์คยิ้มขำกับสรรพนามที่แบมแบมเลือกใช้ เพราะแบมแบมรู้ตัวไงว่ามาร์คจะแพ้แบบมแบมมากๆ เวลาแบมแบมแทนตัวเองว่า 'หนู' และเรียกมาร์คว่า 'พี่'

 

 

 

ชอบขยันทำให้มาร์คหลงรักอยู่เรื่อยนั่นแหละเด็กแบมน่ะ ก็ตั้งแต่มาร์คไปทำงานที่บริษัทคีบอินซีเคร็ทนี่มาร์คก็ฮอตเพิ่มขึ้นอีกเป็นหลายๆ เท่าตัวจนเด็กแบมเคยมาบ่นว่ามีใครจีบมาร์ครึเปล่าบ้างล่ะ พี่มาร์คห้ามมีใครนะ อะไรแบบนี้

 

 

 

และให้ตายเถอะ....มาร์คนะ โคตรชอบเวลาแบมแบมหึงเลย โคตรน่ารักกกกก

 

 

 

"ทำราดหน้าไงคะ ก็หนูบอกว่าอยากกิน"

 

 

 

"งื้อ แฟนเค้าน่ารักตลอดเลย~"

 

 

 

ว่าแล้วเจ้าตัวเล็กก็เขย่งเท้าขึ้นเพื่อหอมแก้มสากหนึ่งทีก่อนร่างเล็กๆ นี่จะเดินไปหยิบชามมาสองใบเตรียมรอใส่ราดหน้าที่มาร์คทำ

 

 

 

"เด็ก"

 

 

 

มาร์คเรียกแบมแบมในขณะที่เขากำลังตักน้ำซุปของราดหน้าใส่ในชาม แบมแบมเลิกคิ้วนิดหน่อยก่อนจะครางในลำคอรับคำ

 

 

 

"อื้อ?"

 

 

 

"สุขสันต์ครบรอบห้าปีนะมึง"

 

 

 

แบมแบมพยักหน้ารับก่อนจะยิ้มกว้าง ชินแล้วล่ะกับการครบรอบแบบไม่มีเซอร์ไพรซ์อะไร หรือมีอะไรพิเศษ เพราะทุกวันมันพิเศษมากพออยู่แล้ว

 

 

 

"ครึ่งทศวรรษละนะ ไม่คิดเลยจริงๆ ว่าจะคบกับมึงมานานขนาดนี้ฮ่าๆ ขอบคุณนะที่ยังอยู่ตรงนี้ กูรักมึงนะ"

 

 

 

"อื้อ บ้าป่ะเนี้ย นึกจะพูดก็พูดอ่ะ เค้าเขินนะ"

 

 

 

"กูก็พูดแบบนี้ทุกปี ประโยคเดิมๆ ด้วย นี่ยังเขินอะไรอีก?"

 

 

 

แบมแบมยู่ปากนิดหน่อยเมื่อเขาค้นพบว่ามันคือความจริงอย่างที่พี่มาร์คพูดนั่นแหละ ปีที่แล้วพี่มาร์คก็พูดประโยคนี้...ต่อมความโรแมนติกตายด้านหรือยังไง...?

 

 

 

"ก็พี่มาร์คบอกรักเค้าอ่ะ เค้าก็ต้องเขินดิ เค้าก็รักพี่มาร์คน้า~♡"

 

 

 

ว่าแล้วก็ซุกหัวตัวเองลงกับไหล่หนาแล้วถูไปมาเบาๆ ให้มาร์คได้หัวเราะ

 

 

 

"ความจริงปีนี้กูมีของขวัญจะให้มึงด้วยนะ"

 

 

 

"ง่ะ อะไรอ่ะ?"

 

 

 

แบมแบมถามตาแป๋วท่าทางน่ารักซะจนมาร์คต้องดึงคนตัวเล็กเขามากอดไว้แนบอกและจูบหน้าผากใสเบาๆ ก่อนจะผละออกแล้วโน้มหน้าลงมาให้อยู่ในระดับเดียวกับแบมแบม

 

 

 

"ถ้าอยากรู้คืนนี้หนูก็ต้องขึ้นเตียงพี่นะคะ"

 

 

 

"งื้อ บ้า"

 

 

 

"ฮ่าๆ บ้าอะไร?"

 

 

 

"ฮื้อ ไม่รู้ กินข้าวดีกว่า"

 

 

 

แบมแบมส่ายหน้ายิ้มๆ ก่อนมือเล็กจะยกชามราดหน้าของตัวเองมานั่งที่โต๊ะอาหารเพื่อทานราดหน้าและถือเป็นการเพิ่มพลังก่อนที่คืนนี้จะโดนผู้ใหญ่บางคนดูดพลังน่ะสิ

 

 

 

ฮึ่ย อย่าให้แบมแบมเล่านะว่าพี่มาร์คตอนทำเรื่องนั้นนี่เป็นยังไง...งื้อ

 

 

 

เขิน -/ / / / /-)

 

 

 

"เออเด็ก ช่วงนี้เรียนเป็นไง?"

 

 

 

"ก็ดีนะ แต่งานเยอะไปหน่อย"

 

 

 

"อืม สู้ๆ นะมึง"

 

 

 

"อื้อ ขอบคุณน้า♡"

 

 

 

มาร์คยิ้มรับก่อนจะยกมือขึ้นโยกหัวแบมแบมไปมา แบมแบมก็ไม่ได้ตามคนไม่ทันเหมือนตอนคบกันแรกๆ หรอก เด็กแบมก็โตขึ้นตามอายุนั่นแหละ อยู่กับคนอื่นก็ปกติดี ยกเว้นก็แต่เวลาอยู่กับครอบครัวแล้วก็อยู่กับมาร์คนั่นแหละ เพราะอยู่ด้วยกันทีไร เด็กแบมก็ยังคงเป็นเด็กของมาร์คเหมือนเดิมเลย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#ตกดึก

 

มาร์คมองตัวเองในกระจกนิ่งๆ ช่วงนี้กล้ามท้องดูหายๆ ไปหน่อยแต่ก็ยังมีให้เห็นอยู่ดี แต่มันก็น้อยกว่าช่วงที่มาร์คไปเข้าฟิตเนสบ่อยๆ ล่ะนะ

 

 

 

ร่างสูงอยู่ในชุดกางเกงวอร์มตัวเดียวส่วนข้างบนก็เปลือยตามภาษาผู้ชายทั่วๆ ไปที่ใส่แค่กางเกงตัวเดียวก็นอนได้แล้วแต่...คืนนี้มาร์คยังไม่นอนไง

 

 

 

มาร์คจะแดกเด็กก่อนหึๆ

 

 

 

'แกร็ก'

 

 

 

ประตูห้องน้ำเปิดออกสิ่งแรกที่มาร์คเห็นก็คือแบมแบมที่อยู่ในชุดนอนสีแดงลายมิกกี้เม้าส์ ตัวนี้เป็นของแบมแบมน่ะ ตัวเล็กกว่าชุดนอนของมาร์คหน่อย แล้วแบมแบมก็รู้ดีนั่นแหละว่ามาร์คชอบให้แบมแบมใส่อะไรที่เป็นสีแดงๆ เพราะสีแดงมันช่วยขับให้ผิวเนียนขาวของแบมแบมยิ่งน่ามองเข้าไปอีก น่าหลง น่าสัมผัส น่าแดก..

 

 

 

มาร์คเดินขึ้นเตียงไปนั่งซ้อนหลังแบมแบมก่อนจะเกยคางไว้ที่ไหล่เล็กและมองดูแบมแบมเล่นเกมไปด้วย

 

 

 

'GAME OVER'

 

 

 

ปากเล็กยู่เข้าหากันเมื่อเกมจบลงและเขาก็ยังเคลียร์ด่านนี้ไม่ผ่าน แต่แล้วหน้ายู่ๆ ก็ต้องเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกอดรัดจากข้างหลัง

 

 

 

"ไหนพี่มาร์คจะให้ของขวัญอะไรเค้าอ่ะ?"

 

 

 

แบมแบมพิงตัวไปกับอกมาร์คก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นถาม มาร์คยังไม่ตอบอะไรแต่เขากลับคว้าเอวบางให้คนตัวเล็กหันตัวมาหาแถมยังนั่งคร่อมตักมาร์คอีกแหนะ

 

 

 

มาร์คชี้รอยสักตรงไหปลาร้าให้แบมแบมดูก่อนเอ่ยบอก

 

 

 

"นี่ไง"

 

 

 

"ไปสักมาหรอ...I love us? ทำไมเป็นไอเลิฟอัสอ่ะ?"

 

 

 

มือเล็กค่อยๆ ลูบรอยสักเล็กๆ ของมาร์คเบาๆ นึกเจ็บแทนมาร์คเมื่อดวงตากลมยังเห็นว่ารอยสักมันยังเป็นสีแดงจางๆ อยู่

 

 

 

พี่มาร์คต้องเจ็บแน่ๆ เลยงื้อ

 

 

 

"ก็กูรักพวกเราไง...รักที่เราอยู่ด้วยกัน รักเราทั้งคู่ ถ้าไม่มีมึงมันก็ไม่ใช่ไอเลิฟอัส"

 

 

 

"อื้อ..."

 

 

 

"เพราะงั้นก็อย่าไปไหนนะเข้าใจมั้ย? อยู่กับกู อยู่ให้กูรัก อยู่ให้กูหลงไปเรื่อยๆ นะ ให้มันเป็นเราทั้งคู่ไปนานๆ"

 

 

 

"งื้อ รู้แล้ว"

 

 

 

แบมแบมตอบกลับเสียงเบาก่อนจะยกมือเล็กๆ ของตัวเองขึ้นประกบแก้มสากของมาร์คไว้ ริมฝีปากเล็กยิ้มนิดหน่อยแล้วค่อยๆ ประทับจูบลงบนริมฝีปากหนา...แบมแบมกำลังจะมอบความรักให้มาร์คตอบแทนที่มาร์คให้แบมแบม

 

 

 

ลิ้นเล็กเลียรอยปิดที่ปากของมาร์คนิดหน่อยก่อนจะค่อยๆ แทรกลิ้นของตัวเองเข้าไปในริมฝีปากหนาแล้วกวาดต้อนความหวานอย่างเอาแต่ใจพลางหยอกล้อลิ้นหนาอย่างรู้ใจเจ้าของมันก่อนจะค่อยๆ ถอนจูบออกมา

 

 

 

แบมแบมถูจมูกตัวเองลงกับจมูกของมาร์คก่อนจะยิ้มแล้วแนบหน้าผากใสไว้กับหน้าผากของมาร์ค

 

 

 

"เด็กกูขะ.."

 

 

 

"อื้อ เค้ายอม"

 

 

 

แบมแบมพูดขัดขึ้นมาทั้งๆ ที่มาร์คยังพูดไม่จบประโยคดีเลยด้วยซ้ำ เพราะแบมแบมรู้ดีว่ามาร์คกำลังจะพูดอะไร รู้ว่ามาร์คกำลังจะขออะไร และแบมแบมเองก็ต้องการในสิ่งที่มาร์คกำลังขอเช่นกัน

 

 

 

มาร์คยิ้มก่อนจะโอบเอวเล็กเข้ามาใกล้ๆ แล้วเริ่มบรรจงชิมริมฝีปากเล็กอีกรอบแต่รอบนี้เป็นเขาที่เป็นคนเดินเกมแทนหลังจากที่เมื่อกี้เขาปล่อยให้แบมแบมเป็นคนเริ่มไปแล้ว

 

 

 

มือหนาค่อยๆ สอดเข้าใต้เสื้อนอนสีแดงแล้วลูบผิวเนียนเบาๆ มาร์คผละจูบออกมาก่อนจะเปลี่ยนมาดันให้แบมแบมนอนลงกับเตียงและเขาก็ตามมาคร่อมเอาไว้

 

 

นิ้วเรียวของมาร์คไล่ไปตามกระดุมแต่ละเม็ดแล้วค่อยๆ ปลดออกก่อนดวงตาคมจะมองสบดวงตากลมที่กำลังมองมาร์คอยู่เช่นกัน

 

 

 

แบมแบมในตอนนี้โตจริงๆ อย่างที่มาร์คบอก เจ้าตัวเล็กรู้ว่าอะไรคืออะไร รู้ว่าความต้องการในเรื่องเซ็กส์เป็นยังไง และต้องทำยังไงมาร์คถึงจะพอใจ..

 

 

 

มาร์คปัดเสื้อนอนของแบมแบมออกไปนิดหน่อยก่อนจะใช้มือหนาลูบหน้าท้องบางเบาๆ และค่อยๆ เลื่อนขึ้นมาเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงหน้าออกบางที่ขยับขึ้นลงช้าๆ ตามลมหายใจของคนตัวเล็ก

 

 

 

ต่อให้มีผู้หญิงเอ็กซ์ๆ มาอยู่ข้างหน้า มาร์คก็กล้าพูดได้เต็มปากว่าสู้แบมแบมไม่ได้หรอก สู้ไม่ได้เลยสักนิดเดียว

 

 

 

ทุกอย่างที่เป็นเด็กแบมมันกักขังใจมาร์คไว้ได้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นใบหน้าหวาน นิสัยน่ารักๆ ของแบมแบม หรือกระทั่งร่างกายเล็กที่มาร์คเป็นเจ้าของมันแต่เพียงผู้เดียว

 

 

 

"นี่เด็ก"

 

 

 

"อื้อ?"

 

 

 

"พรุ่งนี้มีเรียนมั้ย?"

 

 

 

"มี...แต่เค้าหยุดเรียนได้~"

 

 

 

"ฮ่าๆ ร้ายนักนะ"

 

 

 

มาร์คว่าก่อนจะก้มลงมาจูบแบมแบมและค่อยผละออกมา จากนั้นใบหน้าหล่อก็เลื่อนไปที่ซอกคอเนียนเพื่อสูดดมความหอมหวานและทำรอยไว้ ลิ้นสากเลื่อนผ่านและไล่เลียอย่างกระหายแต่ก็นุ่มนวลราวกับกำลังกินอาหารจานโปรดอย่างไรอย่างนั้น

 

 

 

ทุกๆ การสัมผัสที่หยุดค้างไว้อยู่เนิ่นนานเหมือนจะเป็นการพิจารณาร่างเล็กๆ ตรงหน้าในทุกๆ ส่วนไปเรื่อยๆ อย่างไม่รู้จักเบื่อ

 

 

 

ริมฝีปากครอบครองยอดอกสีชมพูไว้ก่อนจะตวัดลิ้นเลียเช่นเดียวกับมือหนาข้างนึงที่ลูบไล้หน้าอกบางเบาๆ

 

 

 

"อื้อ...พี่มาร์ค.."

 

 

 

แบมแบมครางในลำคอรับสัมผัสเหล่านั้นในขณะที่มือเล็กก็ถูกยกขึ้นมาสอดเข้ากับกลุ่มผมสีดำของมาร์คแล้วขยุ้มเบาๆ ยิ่งปลุกสัญชาตญาณดิบในตัวมาร์คให้เพิ่มขึ้นไปอีก

 

 

 

"ฮื้ม..."

 

 

 

มาร์คครางเบาๆ เมื่อมือเล็กของแบมแบมกำลังซนมาลูบหน้าอกแกร่งของมาร์คเข้าซะแล้ว

 

 

 

มือหนาเอื้อมไปเปิดลิ้นชักข้างเตียงเพื่อหยิบเอาถุงยางออกมาแต่มาร์คใช้มือคลำเท่าไหร่ก็ไม่เจอซองถุงยางสักที เจอแต่กระปุกวาสลีน

 

 

 

"ถุงยางหมด...ทำไงดี.."

 

 

 

มาร์คกระซิบถามอยู่ที่ข้างใบหูเล็กแล้วขบเม้มเบาๆ แบมแบมเลื่อนมือมาโอบรอบคอของร่างสูงไว้แล้วเอ่ยตอบ

 

 

 

"ไม่มีก็ไม่ต้องใช้ไง"

 

 

 

แบมแบมตอบยิ้มๆ จนมาร์คต้องหัวเราะออกมาแล้วจูบริมฝีปากเล็กอีกครั้งและอีกครั้ง มือหนาลากผ่านไปทั่วผิวเนียนมาจนถึงท้องน้อยของแบมแบม มาร์คเลื่อนมือต่ำไปกว่านั้นก่อนจะกดมือลงไปและลูบเบาๆ สลับกันในขณะที่ริมฝีปากหนาก็ยังคงบดจูบริมฝีปากเล็กอยู่เหมือนเดิม

 

 

 

"อ๊า...พี่มาร์ค ..งื้อ..."

 

 

 

แบมแบมครางแผ่วเมื่อมาร์คถอดจูบออกไป ดวงตากลมมีน้ำใสเอ่อคลอนิดหน่อยมองร่างสูงที่กำลังปลดกางเกงทั้งของตัวเองและของเขา แบมแบมปิดความต้องการไว้ไม่มิดเลยสักนิดเดียว เพราะตอนนี้คนตัวเล็กต้องการมาร์ค...ต้องการเหลือเกิน

 

 

 

"พี่มาร์ค..."

 

 

 

"ครับ?"

 

 

 

มาร์คขานรับแล้วถึงค่อยมองใบหน้าใสด้วยรอยยิ้ม ใบหน้าน่ารักแดงๆ และดวงกลมที่เป็นประกายกำลังเอ่อไปด้วยน้ำใส แล้วไหนจะริมฝีปากแดงที่เจ่อๆ นั่นอีก..

 

 

 

มาร์ครักมันทุกอย่างเลย ทุกอย่างที่เป็นเด็กแบม มาร์ครักและมาร์คต้องการอย่างไม่รู้จักพอ

 

 

 

แบมแบมไม่ได้ตอบกลับอะไรนอกจากการยิ้มให้มาร์ค ยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุขแบบที่มาร์คเคยบอกว่าชอบ

 

 

 

มาร์คหัวเราะเบาๆ ก่อนจะโน้มตัวลงไปหาร่างเล็กๆ เพื่อบดเบียดทุกสัดส่วนให้แนบชิดกัน มือหนาที่มีเนื้อเจลวาสลีนเคลือบอยู่เลื่อนไปทางช่องทางด้านหลังของแบมแบมแล้วชโลมทาไปจนทั่วรอบๆ ช่องทางหลัง

 

 

 

"ฮื้อ..."

 

 

 

แบมแบมครางแผ่ว เอวเล็กยกขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้มาร์คถนัดมากขึ้น ร่างสูงประทับจูบลงบนกลีบปากเล็กอีกครั้งก่อนจะค่อยๆ สอดใส่แกนกายของตัวเองเข้าไปในช่องทางสวยช้าๆ ให้เบาที่สุดเท่าที่จะเบาได้

 

 

 

เอวหน้าขยับเข้าออกหน่อยๆ ช้าๆ ในขณะที่กำลังเข้าไปในร่างกายเล็ก

 

 

 

"อื้อ!"

 

 

 

แบมแบมครางในลำคอในขณะที่มือเล็กก็บีบไหล่มาร์คแน่นๆ ก่อนจะค่อยๆ ชันเข่าขึ้นเพื่อให้มาร์คเข้ามาได้ง่ายขึ้น...บอกแล้วไงว่าแบมแบมน่ะรู้ดีว่ามาร์คชอบอะไรและต้องทำอะไรมาร์คถึงจะพอใจ...

 

 

 

ในเวลานี้น่ะ...เด็กแบมโคตรเซ็กซี่เลยนะจะบอกให้♡

 

 

 

มาร์คผละจูบออกมาแล้วกดจูบลงบนหน้าผากใส ตาคมมองใบหน้าหวานด้วยสายตาที่สื่อความหมายก่อนมาร์คจะเริ่มขยับช่วงล่างเป็นจังหวะช้าๆ

 

 

 

"งื้อ... มองหน้าทำไม..."

 

 

 

"อยากมอง ตอนนี้มึงน่ารักมากเลยนะรู้มั้ย?"

 

 

 

"บ้า...อื้อ..."

 

 

 

แบมแบมหลับตาลงแต่มาร์คก็ยังคงมองใบหน้าใสอย่างหลงใหล นอกจากมาร์คจะชอบมองหน้าแบมแบมเวลาเขินแล้ว...ตอนทำเรื่องแบบนี้ มาร์คก็ชอบมองหน้าแบมแบมด้วยเหมือนกัน

 

 

 

มาร์คหลงแบมแบมจนไม่คิดจะตามหาทางออกเลยล่ะ และก็ตกหลุมรักจนไม่คิดจะหาทางขึ้นจากหลุมนี่ด้วย

 

 

 

มาร์คไม่คิดจะทำอะไรก็ตามที่จะทำให้ไม่มีแบมแบม...เพราะเขาต้องการมีแบมแบม

 

 

 

"อ๊ะ...ตรงนั้นพี่มาร์ค..ฮื้อ"

 

 

 

"ตรงนี้ใช่มั้ย?"

 

 

 

"อื้อ"

 

 

 

เมื่อได้รับการยืนยันแล้วร่างสูงก็โถมร่างกายเข้าไปแรงขึ้นกว่าเดิมทำให้ใบหน้าใสต้องเชิดหน้าขึ้น เหงื่อเม็ดเล็กไหลไปตามขมับบางน้อยๆ ภาพตรงหน้าทำเอามาร์คไม่อยากให้เวลานี้ผ่านไปเลยสักนิด...

 

 

 

"อ๊า..."

 

 

 

"อีกนิดนะ.."

 

 

 

มาร์คกระซิบเสียงเบาแล้วขยับเอวหนาอีกสองสามครั้งเขาก็ปลดปล่อยออกมาเช่นเดียวกับแบมแบมที่ปล่อยของเหลวสีขาวขุ่นออกมาเลอะหน้าท้องของมาร์ค

 

 

 

"งื้อ...เลอะเต็มเลย"

 

 

 

"เดี๋ยวล้างก็ออกแล้วหน่า ในตัวมึงด้วย...ให้กูล้างให้นะ♡"

 

 

 

"อื้อ อุ้มเค้านะ"

 

 

 

"ครับผม"

 

 

 

มาร์คตอบรับก่อนจะถอนตัวเองออกมาแล้วลุกขึ้นยืนอยู่ข้างเตียงจากนั้นร่างสูงก็โน้มตัวลงมาช้อนตัวแบมแบมขึ้นแล้วเดินไปทางห้องน้ำ มาร์ควางร่างเล็กๆ ของแบมแบมไว้ในอ่างอาบน้ำแล้วค่อยเปิดน้ำใส่

 

 

 

"ชินยัง?"

 

 

 

"เรื่องอะไรอ่ะ?"

 

 

 

แบมแบมถามตาแป๋วพลางถอดเสื้อนอนของตัวเองออกมาคลุมช่วงล่างเอาไว้

 

 

 

"เรื่องโดนแดก"

 

 

 

แก้มใสขึ้นสีแดงจางๆ ทันทีเมื่อได้ยินมาร์คพูดแบบนั้น ตากลมมองตามมาร์คที่ลุกขึ้นไปล้างตัวอยู่ใต้ฝักบัวก่อนจะตอบ

 

 

 

"ยังเลย"

 

 

 

"งั้นเดี๋ยวต้องแดกบ่อยๆ ฮ่าๆ"

 

 

 

มาร์คหัวเราะขึ้นมาพลางอาบน้ำล้างตัวไปด้วย สักพักนึกร่างสูงก็ปิดฝักบัวแล้วหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำมาใส่ไว้ก่อนจะเดินมาหาแบมแบม

 

 

 

"เด็ก เจ็บมั้ย?"

 

 

 

มาร์คถามในขณะที่เขากำลังเลื่อนมือไปที่ช่องทางหลังของแบมแบมเพื่อเอาของเหลวพวกนั้นออกมา

 

 

 

แบมแบมพยักหน้าตอบแล้วซบหน้าลงกับหน้าอกแกร่ง

 

 

 

"ขอโทษนะ ดูสิมึงแดงทั้งตัวเลย"

 

 

 

"อื้อ"

 

 

 

"ตัวแดงๆ แบบนี้ น่ารักกว่าตอนใส่เสื้อสีแดงอีก"

 

 

 

"งื้อ พี่มาร์คบ้า"

 

 

 

"ฮ่าๆ ก็จริงนี่"

 

 

 

มาร์คหอมแก้มแบมแบมไปทีหลังจากที่เขาทำความสะอาดให้แบมแบมเสร็จแล้ว ร่างสูงค่อยๆ ประคองให้คนตัวเล็กยืนขึ้นมาก่อนเขาจะหยิบเสื้อคลุมอาบนี้อีกตัวมาให้แบมแบมใส่แล้วค่อยอุ้มแบมแบมออกมาจากห้องน้ำและวางลงบนโซฟาในห้อง

 

 

 

"เปลี่ยนผ้าห่มแป๊บ"

 

 

 

มาร์คบอกทิ้งไว้แค่นั้นก่อนเขาจะลุกขึ้นมามองดูสภาพเตียง มันก็ไม่ได้เละอะไรมากมายหรอก แต่เมื่อกี้ตอนมีอะไรกันมันมีผ้าห่มรองตัวพวกเขาอยู่ไง ผ้าห่มลายไอร่อนแมนของมาร์คน่ะ มือหนาคว้าผ้าห่มออกมาไว้ข้างเตียงเช่นเดียวกับพวกเสื้อผ้า ร่างสูงเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบเอาผ้าห่มอีกผืนออกมาเป็นลายไอร่อนแมนเหมือนเดิมแต่คนละรุ่น

 

 

 

จากนั้นเขาถึงค่อยเดินมาอุ้มเด็กของเขากลับมานอนที่เตียง นอนทั้งในสภาพเสื้อคลุมนั่นแหละหึๆ

 

 

 

มาร์คนอนลงข้างๆ แบมแบมแล้วคว้าร่างนิ่มๆ นี่มากอดไว้ก่อนจะจูบหน้าผากใส

 

 

 

"รักนะ ฝันดีนะครับคุณมินนี่แบม"

 

 

 

"อื้อ รักเหมือนกัน ฝันดีนะคุณมิกกี้มาร์ค♡"

 

 

 

แบมแบมหอมแก้มมาร์คเป็นการปิดท้ายก่อนร่างเล็กๆ นั่นจะซุกหน้าอกมาร์คและค่อยๆ ปิดเปลือกตาลงเพื่อพักผ่อน วันครบรอบปีนี้ก็ไม่ได้แย่สักเท่าไหร่หรอก...อย่างน้อยวันนี้ก็เป็นอีกครั้งที่พวกเขาเป็นของกันและกัน และได้บอกรักกันเพื่อเติมความสุขให้หัวใจของกันและกัน...♡

 

 

 

 

 

 

-end this special part-

 

T//////////T

 

#ฟิคแดกมบ

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

หมวดนิยายฟิคหรือฟิคชั่นนี้ สร้างขึ้นมาเพื่อให้เหล่าแฟนคลับหรือผู้ที่ชื่นชอบศิลปิน ดาราของตัวเองได้ทำการโปรโมทศิลปินหรือดารานั้นๆ โดยเขียนเรื่องราวฉบับนิยาย และถ้าทางสังกัดหรือผู้เสียหาย ไม่พึ่งพอใจ สามารถแจ้งทางเว็บเพื่อทำการระงับเรื่องนั้นๆ ได้ทันที

สำหรับนักเขียนฟิคชั่นทุกคน พึ่งพิจารณาและไตร่ตรองก่อนเขียนทุกครั้ง ว่าเรื่องของตัวเองที่เขียนนั้นส่งผลกระทบกับศิลปินหรือดาราที่ตัวเองชื่นชอบมากน้อยแค่ไหน

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...