นิยายฟิค/ฟิคชั่น : Inequality รักเรา...ไม่เท่ากัน

อ่าน 84,820
วิจารณ์ 1,179
แนว:
จำนวน:
43 ตอน (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 11 ส.ค. 2556 19:44 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ขีดเขียนหน้าใหม่ (46)
เด็กเข้าเรียน (172)
เด็กใหม่ (3)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 2.

เขียนเมื่อ วันที่ 17 ส.ค. 2556 21:00 น.
«•
•»

Inequality รักเรา...ไม่เท่ากัน

 

ตอนที่2

 

 

 

 

                       ดวงตาคู่หวานมองตาไฟท้ายรถที่เริ่มห่างออกไปเรื่อยๆ ก่อนจะตัดใจเดินกลับมาที่โต๊ะอาหาร

 

ซึ่งสามีหนุ่มกำลังนั่งทานข้าวอยู่อย่างไม่ยี่หระต่อเธอ เขาช่างไม่ไว้หน้าเธอเลย ในเมื่อเธอเพิ่งจะโกหกบิดา

 

ไปหยกๆว่าเธอกับเขารักกันดี แต่ขณะที่เธอและบิดาทานอาหารจนอิ่มแล้วเขากลับยืดเวลาจนเธอต้องบอก

 

ให้ท่านกลับไปก่อนเพราะท่านต้องทานยาหลังอาหาร แล้วเขาก็หักหน้าเธออีกหนด้วยการลาบิดาของเธอตรงนั้น

 

ไม่แม้แต่จะออกมาส่งท่านกลับ

 

 

 

                “ฉันจะเก็บจานแล้วค่ะ กรุณาทานให้มันเร็วๆหน่อย”เธอเอ่ยออกมาอย่างไม่เกรงใจ ในเมื่อเขาไม่ให้

 

เกียรติเธอก่อนก็ไม่จำเป็นที่เธอต้องให้เกียรติเขาอีก

 

 

 

               “ยังไม่อิ่ม”

 

               ภาณุตอบอย่างไม่ยี่หระ ก่อนจะตักข้าวเข้าปากอย่างช้าๆ สายตาก็กวาดมองร่างเล็กของภรรยาตัวดี

 

อย่างไม่พอใจ ผู้หญิงอ่อนหวานในปีแรกที่แต่งงานกันกลับกลายเป็นหญิงสาวปากดี ไม่กลัวเกรงใคร และทั้งหมดนี้

 

เขาก็พอจะรู้ว่าเธอเปลี่ยนไปเพราะอะไร แต่ก็ช่วยไม่ได้...เธอตัดสินใจให้ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้เอง และมันก็ใกล้

 

จะถึงเวลาแล้ว...ที่เขาจะทำให้เรื่องนี้จบลงเสียที... เพื่อความรักที่มั่นคงของเขาและพิมประภา...

 

 

 

                “อีกสิบห้านาทีฉันจะลงมาเก็บ”

 

           

 

                 “เมื่อไหร่จะเลิกกัน”

 

                   ชายหนุ่มไม่รอช้าเอ่ยถามออกไปอย่างที่ใจอยากรู้ และอีกอย่างที่เขาต้องการคือคำตอบที่ตรงใจ

 

เธอและเขาก็เหมือนเส้นขนาน ไม่ว่าจะอย่างไรก็ไม่มีทางบรรจบลงเอยกันได้ หากยังทนอยู่ด้วยกันไปยิ่งนานวันก็

 

ยิ่งจะทรมานกันทั้งสองฝ่าย สู้ตัดไฟเสียตั้งแต่ต้นลมจะดีกว่า

 

 

 

                 “ไม่เลิก...บอกเป็นรอบที่ร้อยที่พันแล้ว ฉันไม่มีวันยอมให้คุณไปมีความสุขกับยายนั่นแน่นอน

 

ข้ามศพฉันไปก่อนเถอะ”

 

 

 

                  เคร้ง!

 

                 ธนันต์ธรญ์หันกลับไปมองชายหนุ่ม หัวใจดวงน้อยหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อร่างสูงใหญ่ของเขา

 

ย่างสามขุมเข้ามาใกล้ ดวงตาดุดันและคิ้วเข้มที่ขมวดเข้าหากันจนยุ่งเหยิงทำให้เธอไม่มั่นใจในความปลอดภัยของ

 

ตัวเองเอาเสียเลย เท้าเล็กก้าวถอยหลังไปเพื่อหนีจากร่างสูงใหญ่ของสามีหนุ่ม

 

 

 

               “ว่ายังไงนะ!”

 

               ร่างเล็กสะดุ้งเฮือกกับน้ำเสียงดุเข้มของสามีหนุ่ม เธอถอยกรูดแต่ก่อนที่จะทันได้วิ่งหนีขึ้นบันไดร่าง

 

ของเธอกลับถูกกระชากปะทะร่างสูงของภาณุและถูกเขากักไว้ในอ้อมกอดแข็งแรง

 

 

 

               “ไม่เลิก ชัดพอหรือยัง”

 

               หญิงสาวตอบอ้อมแอ้ม อดหวั่นไหวไม่ได้เมื่อได้อยู่ใกล้ๆชายหนุ่มที่ตนเองหลงรัก ไม่ว่าเวลาจะผ่าน

 

ไปนานเท่าไหร่เขาก็ยังทำให้เธอใจเต้นไม่เป็นส่ำได้เสมอ ใบหน้าหล่อคม ประกอบไปด้วยดวงตาเรียว แต่กลับฉาย

 

แววดุคมน่าเกรงขามจนทำให้เธอตัวแข็งทื่อ ริมฝีปากเต็มอิ่มที่คอยสาดวาจาเชือดเฉือน จมูกโด่งเรียวรับกับ

 

ปลายคางบึกบึน ทุกอย่างเป็นสิ่งที่ทำให้เธอหลงใหลในตัวเขาแต่ก็คงน้อยกว่ารูปลักษณ์ภายใน

 

แม้เขาจะดูเย็นชาเพียงใด แต่เธอกลับรู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่มีเขาอยู่ข้างกาย รู้สึกว่าเขาเป็นอีกคนที่จะปกป้องเธอ

 

จากอันตรายทั้งปวง...หรือบางทีนี่มันอาจจะเป็นแค่อุปาทาน เมื่อเป็นเขาต่างหากที่ทำให้เธอได้รับแต่อันตราย

 

 

 

                “นี่อย่าบอกว่าคุณเขินนะ คุณก็รู้ว่าผมไม่ได้กอดคุณด้วยความรัก มันจะไม่มีทางมีวันนั้นแน่นอน”

 

ธนันต์ธรญ์ถึงกับสะอึกเมื่อได้ยินวาจาร้ายของสามีหนุ่ม สติอันน้อยนิดหลุดเลื่อนลอยหายไป เธอกระแอมติดกัน

 

หลายๆครั้ง พยายามอย่างที่สุดเพื่อไม่ให้น้ำตาจอมงี่เง่าไหลรินลงมาให้เขาต้องสมเพชเวทนาเธออีก

 

         

 

             “แต่ฉันหวังว่ามันจะมีสักวัน ฉันจะทำให้คุณโอบกอดฉันไว้ด้วยความรัก...”

 

 

 

              “ผู้หญิงจิตใจสกปรกอย่างคุณ ผมไม่มีวันรักได้ลงหรอก”

 

 

 

              “ฉันแค่รักษาสิทธิ์ของฉัน ผู้หญิงจิตใจสกปรกที่คุณพูดถึงคงจะไม่ใช่ฉัน น่าจะเป็นเมียน้อยของคุณ

 

มากกว่า” น้ำเสียงปร่าถูกบังคับให้เรียบเฉยเมื่อหญิงสาวตอกกลับชายหนุ่ม แต่มันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เธอตั้งใจเลย

 

มันกลับสั่นเอาเสียดื้อๆ น้ำตาโง่เง่าก็ไหลรินลงมาอย่างไม่หยุดหย่อน ช่างหน้าสมเพช ต้องมาร้องไห้แสดงความ

 

อ่อนแอต่อหน้าเขา ทั้งๆที่เพิ่งจะด่ากราดเขาไปแท้ๆ

 

 

 

            “คุณต้องเห็นใจผมกับพิมบ้างนะฟาง เรารักกัน คบกันมาก่อน แต่ที่ผมต้องแต่งงานกับคุณ

 

เพราะความจำเป็น...ผมไม่ได้รักคุณ สิ่งที่คุณทำอยู่ไม่ได้เรียกว่ารัก คุณแค่ต้องการเอาชนะ”

 

 

 

           ธนันต์ธรญ์ยกมือขึ้นปาดน้ำตาอย่างลวกๆ ทั้งน้อยใจทั้งโกรธที่เขาตีค่าความรักของเธอแบบผิดๆ

 

 

 

          “ฉันไม่ใช่นางเอกนิยายที่รักคุณแล้วต้องปล่อยคุณไปมีความสุขกับผู้หญิงคนอื่น คุณต้องอยู่กับฟาง

 

พี่ป๊อปเป็นของฟางคนเดียว!”

 

          หญิงสาวพูดทั้งน้ำตา ปลายเท้าเรียวเขย่งขึ้นประกบจูบริมฝีปากหยักลึกของสามีหนุ่ม จูบอ่อนหวานและ

 

อ่อนโยนในแบบที่เธอไม่เคยได้รับจากเขา แม้เธอจะไม่เคยได้รับจากเขาแต่เธอก็เต็มใจที่จะมอบให้เขา

 

ผู้ชายที่เธอรักหมดหัวใจ... ริมฝีปากอิ่มถอนจูบจากสามีหนุ่มก่อนจะจูบเรื่อยมาจากปลายคางเขียวครึ้มไปด้วย

 

ไรหนวดเครามาตามลำคอแกร่ง ริมฝีปากอิ่มขบเม้มดูดดึงผิวเนื้อตึงแน่นจนเกิดเป็นรอยแดงระเรื่อสีกุหลาบ...

 

แสดงความเป็นเจ้าของ

 

 

 

          “ถึงแม้ว่าคุณจะไม่ได้รักฉัน แต่ฉันก็ยินดีจะอยู่อย่างทรมานแบบนี้ไปอีกนานเท่านาน ฉันเป็นคนเห็นแก่ตัว

 

ฉันไม่สนทั้งนั้นแหละว่าใครจะเดือดร้อนเพราะฉัน “

 

           เท้าเรียวก้าวขึ้นบันไดไปที่ห้องนอน อย่างไม่นึกเสียใจกับการตัดสินใจของเธอ ดีเสียอีก

 

เขาจะได้รู้สักทีว่ายังไงยังไงเธอก็จะไม่ยอมปล่อยเขาไปเด็ดขาด และถ้าหากโชคดี บางทีเขาอาจจะเปลี่ยนใจกลับ

 

หันมามองที่เธอเสียบ้าง หัวใจที่แห้งแล้งแตกระแหงจะได้สายฝนหลั่งรินลงมาชโลมใจให้ชุ่มชื่นเสียบ้าง...

 

จะได้ไม่อยู่อย่างทรมานไปวันๆแบบนี้

 

 

 

               ภาณุมองตามร่างเล็กของภรรยาสาวที่เขายอมปล่อยออกจากอ้อมกอดง่ายดาย หากทุกอย่างเป็น

 

เหมือนแต่ก่อน เขาคงล้มเลิกความคิดที่จะหย่ากับเธอ หากเธอยังเป็นเพียงผู้หญิงที่น่ารัก

 

คอยเอาใจใส่เขาทุกอย่าง ก่อนหน้าที่เธอจะทำเรื่องเลวร้ายมากมาย... หากเขายังไม่ตัดสินใจเด็ดขาดและปล่อย

 

ทุกอย่างให้เป็นแบบนี้ต่อไป...พรุ่งนี้เขาอาจจะไม่มีพิมประภาอยู่เคียงข้างเหมือนอย่างเคย...

 

ใครจะรู้ว่าผู้หญิงอย่างธนันต์ธรญ์คิดจะทำเรื่องเลวร้ายอะไรอีกมากมายแค่ไหน...

 

ทางที่ดี เขาควรจะหย่ากับเธอให้เร็วที่สุด!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

«•
•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

หมวดนิยายฟิคหรือฟิคชั่นนี้ สร้างขึ้นมาเพื่อให้เหล่าแฟนคลับหรือผู้ที่ชื่นชอบศิลปิน ดาราของตัวเองได้ทำการโปรโมทศิลปินหรือดารานั้นๆ โดยเขียนเรื่องราวฉบับนิยาย และถ้าทางสังกัดหรือผู้เสียหาย ไม่พึ่งพอใจ สามารถแจ้งทางเว็บเพื่อทำการระงับเรื่องนั้นๆ ได้ทันที

สำหรับนักเขียนฟิคชั่นทุกคน พึ่งพิจารณาและไตร่ตรองก่อนเขียนทุกครั้ง ว่าเรื่องของตัวเองที่เขียนนั้นส่งผลกระทบกับศิลปินหรือดาราที่ตัวเองชื่นชอบมากน้อยแค่ไหน

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

9.8
โหวต 9.8 /10 คะแนน
จากสมาชิก 72 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

9.8 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

9.7 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

9.8 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...